சனி, 30 அக்டோபர், 2010

புதுமைக் கவிஞன்கவிகளிலே

கடவுளை காக்கைச் சிறகிலே கண்டான்
கடமை முடிக்க சக்திக்கு விண்ணப்பித்தான்
மடமை அகற்ற வென்று மனதில்
திடங் கொண்டவன் தீட்டினான் கவிதைகள்!

தமிழின் இனிமையை நானில மறிந்திட
அமிழ்த மெனப் போற்றி அவன்
தமிழின் செழுமையை யாவரும் உணரத்
தாமிசைந்த படி புனைந்தான்  பலகவி

வந்தே மாதரம் என்ற தாரக
மந்திரத்தை வெள்ளையர் ஆட்சியில் மக்கட்கு
தந்திரமாய் எடுத்துக் கூறி வீரச்
சுதந்திரம் பெற பாடினான் பலகவி:

பஞ்சமோ பஞ்ச மென்று நிதம்
பஞ்சக் கவிபாடும் பல மக்களது
துஞ்சத் துயர் போக்கு சிலரை
வஞ்சித்து பல பாட்டும் புனைந்தான்

சாதி இரண்டே வேறில்லை என
பேதி யிலாததை யகற்ற அவன்
சேதிகள் பல சொல்லி மக்களுக்கு
போதித்து புனைந்தான் பல கவிகள்

பாதிமனித பாவ வாழ்வு அகல
பாடல் பல பாடினான் பாரதி
அவன் கவிதை என்றும் வாழ்க!
அவன் புகழ் எங்கும் ஓங்குக!
                                                                    பேரம்.விஐயநாதன்

ஞாயிறு, 16 மே, 2010

விரித்த பாடப்புத்தகம்

முன்னாளில் தலைமை வாத்தி
கையில் பிரம்பொடு
கண்ணில் கடுமையொடு
நடைபோட்ட தன்மை
கண்ணுக்குள் நிற்கிறது.

இன்றோ
துணைக்கோ எவருமின்ற
இருக்க ஓர் வீடின்றி
உறவினர்
படலைகள் திறக்கின்ற பாங்கு!

என்னே நிலைமை!

பிள்ளைகள் ஆறு
மூத்தது பெண்
சொந்த வீட்டுச் சொகுசொடு
மாநகரில் குடியிருப்பு
இவர்வழிப் பேரரோ
இலண்டன் கனடா எனப்பல நாடு!

இரண்டாவது மகளோ
கட்டிக் கொடுத்த பெண்
இந்தியாவிலே என்பதால்
அங்கேயே இருப்பு.

மூன்றாவது!
கொஞ்சம் வசதிக் குறைவு
கொடுத்த சீதனவீடு வளவு
வித்துச் சுட்டு
யாழ் நகரில்
வாடகை வீட்டில் குடித்தனம்!

ஆம்பிளைகள் மூன்று
மூத்தவர்
பிள்ளை குட்டிகளொடு
லண்டன் மாநகரில்
பெருவாழ்வு!
அடுத்தவர் டொக்குத்தர்
அருமை மனைவி பிள்ளைகளொடு
அமெரிக்காவில்-
சொந்த வீடும் இருக்கும்!

இளையவர் ஜேர்மனியில்
கொழும்பில் இருக்கும்
குடும்பத்தை அழைக்கலாம்.

எனில்
பின் ஏன் வாத்தி
நடுத்தெருவில் நிற்றல்!

எண்பது வயது
மனைவி இருக்கும் வரையில்
நல்லாய்த் தான் இருந்தார்
அடக்கி ஆண்டு!

இன்றோ
இளைய மகளுடனும்
இருப்புக் கொள்ளாமல் அலைதல்
ஏன்?

பாசமூட்டிப் பிள்ளைகளை
வளர்த்த தில்லையா?

வாத்தி என்ற நினைப்பில்
அடித்தும் வதைத்தும்
சொன்னது சட்டமென நடந்தாரா?

பிள்ளைகள்
உயர்வுக்கு
உறுதுணையாய் இருந்ததில்லையா
பாரபட்சம் காட்டினரா
பிள்ளைகளில்!

சுயநலமே பெரிதெனச்
சுகித்திருந்தாரா
பேப்பரும் கையுமாய்
வட்டியும் கணக்குமாய்
வாழ்ந்தாரா!


விதியின் கோலமா
போரின் விளைவா
பூகோள கிராமம் எனும்
புது மாற்றம் இதுதானா?

எவ்வாறெனிலும்
அன்னவரின் வாழ்வு
எல்லார்க்கும்
விரித்த பாடப்புத்தகம்!


தாயகம் ஏப்ரல் 15 2002

ஞாயிறு, 14 பிப்ரவரி, 2010

என்றோ ஒருநாள்

சீரிய சிந்தையில்
கூரிய கவிவடித்தே
பாரிய அதிர்வை
என்னுள் எழுப்பி
வீரியம் செய்தீர்
இன்றோ
சரீரம் விட்டே
சரித்திரம் ஆனீர்
விரிந்த உலகிடை
பரந்த மானிடர் மனதினில்
பாவினால் வாழ்ந்திடுவீர்



மூத்தகவியே முதல்வனே
நீர் யாத்தகவியால் என்னுள்
பூத்தபுதுப்பூவாய்
நித்தம் நிலைத்து நிற்பீர்
சாத்துவேன் பாப்பூமாலை
ஏத்துவேன் புகழ்மாலை



பொதுமை நெறியில்
புதுமை வழியில்
ஒருமை கண்டீர்
அருமைத் தமிழிற்கு
பெருமை சேர்த்தீர்
உருவில் சிறியராய்
அறிவில் பெரியராய்
அகிலத்தை நிறைத்தீர்



கடூழியம் செய்தே
அடிமை நிலைவாழ்வார்
மிடிமை போக்கும்
விடிவினை வேண்டியே
இலக்குக் கொண்டு
இலக்கியம் படைத்தீர்
இலக்கியம் ஆனீர்
ஆளை ஆள் மேவுமுலகில்
ஆளுமையால் நிறைந்தீர்



பழையது கழிய
புதியது வரும்
நியதியை அறிந்தே
மீட்சியை நோக்கி
ஆக்கினீர் பாதை



ஊக்கியாய் ஆனீர்
யாத்தஉம் கவியால்!
பாக்கியமே நாம்
பாவழி பெற்றமே!



இல்லை என்பதை
இல்லை செய்குவோம்
எனும் உன்கவி
வல்லமை கண்டோம்
இன்று கவிமுருகையன்
இல்லை என்பதை
இல்லை ஆக்கோமோ
சொல்லால் கவிபற்பல
நல்லாய் ஆக்கமுற
எல்லார்க்கும் ஈந்தே
எல்லாம் சரிவருமெனச்
சொன்ன
பொல்லாப்பின்றிப் போகுமந்த
பொதுமை வாழ்வை காண்பமோ!



ஐய முருகைய
எழுவீர் நீரென
எவ்வாறு இயம்புவேன்
வியனுலகில் நிறையுன் பாவால்
எழுச்சியுறு ஒருவன்
என்றோ ஒருநாள்
எழுந்து பாடுவான்
நாங்கள் மனிதரென
வேற்றுமைகள் ஒழித்து
நாளைய மனிதர்
எழுவர்
மனிதம் காக்க!



தந்தேன் அஞ்சலி
எந்தை நீரே!


அழ, பகீரதன்

மாண்டவர் யாரோ?

ஆண்ட பரம்பரை ஆள நினைத்து
வீழ்ந்த போதும்
வீழ்ந்த போது
மாண்டவர் யார்
வரலாற்றின் பக்கங்களைத்
தோண்டத்தோண்ட
ஆண்டர் அடிமையாய்
காலம் காலமாய்
ஆகியவரின் வழிவழி
வந்த பரம்பரையோர்
மூண்ட போரில்
ஆண்ட பரம்பரையோர்
கண்ட கனவினிற்காய்
மாண்டனரேல்
ஆண்ட பரம்பரையினர்
ஆள நினைப்பது
ஆரையென
மாண்டவர் உற்றவர்
அறிவரோ
உழைப்பே உயர்வென
வாழ்ந்த மனிதர்
இழைத்த கொடுமையென
எதைச் சொல்ல...
நாமுரைக்கும் மொழி
நமக்குள கூட்டின்
இணைப்பிற்கும்
இன்புற விளைந்த உறவிற்கும்
என்பதன்றி வேறொன்றறியார்
தேறியறிற்கா அனைவர்க்கும் கல்வி
ஆண்டபரம்பரையோருக்கு சரணம்
எனச் சொல்லவே
அகர முதல எழுத்தெல்லாம்...
தத்தம் மொழிபேசிக்
கூடி இயல்பாய்
இன்புற வாழ்ந்த
இனமென உணரா மாந்தர்
காண்டற் கரியகருவியொடு
மாண்டனரேல்
மாண்டதன் காரணம்
அறிவரோ
ஆண்ட பரம்பரை
ஆள நினைத்தது
அவரையே என
உணர்வரோ?



அழ பகீரதன்

சனி, 16 ஜனவரி, 2010

எண்ணாரோ ?

ஏற்றம் மக்கள் வாழ்வில்
இல்லா உயர்வில் திளைத்து
தெரியப் போர்ச்சுவடே இன்றி
ஊர்  தெருக்களில்     நீள
உருளுந்தியில் இளையோர் சவாரி
அருகருகே மனைகள்  எழுந்தே
மினித்திரை அரங்காக ஆகும் விந்தை
தொலை கோபுரதரிசன நோக்கின்றி
அண்ணாந்து பார்க்க ஆலயம்
வெளிநாடு இருந்து வந்தவர்
நட்பில் கலக்க சிந்தையில்
பேப்பர் கட்டுக்களுடன் நிதிகேட்டு
வீட்டில் விடியமுன் கியூ வரிசை
வாழ்வின் அர்த்தங்கள் தொலைத்து
தொலைதூர உழைப்பின்
இன்னலில் அவர்கள்
அண்டி வாழ்வார் இங்கோ
செல்வச்செழிப்பில் சிலிப்பர்
பெண்டிர் இடை வளைத்து ஆடும்
ஆட்டம் ஒளிர் இல்லத்து அரங்கில்
பிள்ளைகளோடு பார்த்துகளிக்கும்
ஏற்றம் இல்லா உயர்வில்
வாழ்வார் சொல்லொன்று கேட்கார்
தேறார் தெரியார் பொதுமை காணார்
எல்லார் நலன் மேம்பட தடுத்து
வையகத்து வளம் நமக்கெனவே
குவித்து செழிக்கும் வல்லார்..
உலகமயமாதலாய் செழித்து
வளர் முதலாளியம்
வீழ்த்தி
மனிதம் காத்திட
முயல எண்ணாரோ  ?

அழ பகீரதன்

வியாழன், 14 ஜனவரி, 2010

ஊருக்குப் பொதுவாய்

கூடி வாழ்ந்த காலம்
தேடி நண்பர் உற்றாருடன் பேசி மகிழ்ந்திருந்த காலம்
நேற்றுப் போலிருக்கிறது
ஆற்றல் எமக்குள் கூட்டி உதவி ஒத்தாசை புரிந்து
உறவுடன் மகிழ்ந்த காலம்
பணம் இல்லை பல வசதி இல்லை
குணம் ஒன்றே எம் சொத்தாய்
கூடி வாழ்ந்திருந்தோம்
குடிசையில் மரநிழலில் குளிர்மையில் குதூகலித்தோம்
ஒரு நேரச் சோறேனினும் வயிறார சூழ்ந்திருந்துண்டோம்
எம் உறவுகள் பற்றி எம் பிரச்சனை பற்றி
எம் ஏழ்மை பற்றி எம் அடிமை நிலை பற்றி
எம் உரிமை பற்றி நிலவொளியில் பேசியிருந்தோம்
இன்றோ
தேச விடுதலை யுத்தம் ஓய்ந்த காலம்
வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பில் சிலர் உய்ந்தார்
குடிசைகள் வீடுகள் ஆயின
எல்லைகள் காட்ட மதில்கள் எழுந்தன
உள்வீட்டில் நலம் விசாரிக்காது வானொலியில் நலம் கேட்கும் கோலம்
சக்தி வாந்தி எடுக்கும்
மேட்டுக்குடிகளின் சின்ன வீட்டு பிரச்சினைகள்
எங்கள் வீட்டு சின்னத் திரைக்குள் எங்கள் பேச்சாயின
உறவுகள் கூடுதல் இல்லை
உரிமைகள் பற்றிப் பேசுதலில்லை
உறவுகள் ஏழ்மை நிலையில்
அக்கறை ஏதுமின்றி சொத்துச் சேர்க்கும் மும்மரம்
ஏழைகள் பாடு அவர் படு
ஊருக்குப் பொதுவாய் கோயில் வான் முட்ட எழுந்தால் போதும்
ஏற்றம் எமக்கெனும் எண்ணம் !!

அழ பகீரதன்

புதன், 13 ஜனவரி, 2010

தகுமோ ?

அன்பு கொண்டால் உலகில்
இன்பம் உண்டு என்று கண்டு
சின்ன உள்ளம் உவகை மேலிட
தன்னந் தனிய வாழும் தனிமை குலைக்க
இன்பம் நிறைந்த அந்திப் போழுது
என்னே கொடுமை !
ஊர் கூடிற்று
பேர் அறியாப் பேதை
ஊர் தெரியா உரவோன்
நேர் கண்டார் நவின்றார்
நில் என்றார் நடவென்றார்
சொல் என்றார் ; எடு
பொல் என்றார்
எல்லார் நிலை ஒன்றே , நன்று !
கூடி வாழக் குடில் இருந்த
காலம் ஒன்றுண்டு
நாடி உறவு வர
விருந்துண்டு மகிழ்ந்ததுண்டு
தேடி வருவார் இன்றி
வீடிருக்கும் இன்றோ
வீட்டில் கொலுவிருத்திய

காட்சிப் பெட்டகத்தில்
வேசை ஆடுவாள்
ஆடவர் உடலோடு
உடல் உரசி!
பேதை பெதும்பை
மங்கை நங்கை
இளம்பெண் பேரிளம் பெண்
அன்னை ஆச்சியோடு
பார்த்து மகிழ்ந்திடில்
இது தகுமெனக் கொளலோ


அழ பகீரதன்