ஞாயிறு, 14 பிப்ரவரி, 2010

என்றோ ஒருநாள்

சீரிய சிந்தையில்
கூரிய கவிவடித்தே
பாரிய அதிர்வை
என்னுள் எழுப்பி
வீரியம் செய்தீர்
இன்றோ
சரீரம் விட்டே
சரித்திரம் ஆனீர்
விரிந்த உலகிடை
பரந்த மானிடர் மனதினில்
பாவினால் வாழ்ந்திடுவீர்



மூத்தகவியே முதல்வனே
நீர் யாத்தகவியால் என்னுள்
பூத்தபுதுப்பூவாய்
நித்தம் நிலைத்து நிற்பீர்
சாத்துவேன் பாப்பூமாலை
ஏத்துவேன் புகழ்மாலை



பொதுமை நெறியில்
புதுமை வழியில்
ஒருமை கண்டீர்
அருமைத் தமிழிற்கு
பெருமை சேர்த்தீர்
உருவில் சிறியராய்
அறிவில் பெரியராய்
அகிலத்தை நிறைத்தீர்



கடூழியம் செய்தே
அடிமை நிலைவாழ்வார்
மிடிமை போக்கும்
விடிவினை வேண்டியே
இலக்குக் கொண்டு
இலக்கியம் படைத்தீர்
இலக்கியம் ஆனீர்
ஆளை ஆள் மேவுமுலகில்
ஆளுமையால் நிறைந்தீர்



பழையது கழிய
புதியது வரும்
நியதியை அறிந்தே
மீட்சியை நோக்கி
ஆக்கினீர் பாதை



ஊக்கியாய் ஆனீர்
யாத்தஉம் கவியால்!
பாக்கியமே நாம்
பாவழி பெற்றமே!



இல்லை என்பதை
இல்லை செய்குவோம்
எனும் உன்கவி
வல்லமை கண்டோம்
இன்று கவிமுருகையன்
இல்லை என்பதை
இல்லை ஆக்கோமோ
சொல்லால் கவிபற்பல
நல்லாய் ஆக்கமுற
எல்லார்க்கும் ஈந்தே
எல்லாம் சரிவருமெனச்
சொன்ன
பொல்லாப்பின்றிப் போகுமந்த
பொதுமை வாழ்வை காண்பமோ!



ஐய முருகைய
எழுவீர் நீரென
எவ்வாறு இயம்புவேன்
வியனுலகில் நிறையுன் பாவால்
எழுச்சியுறு ஒருவன்
என்றோ ஒருநாள்
எழுந்து பாடுவான்
நாங்கள் மனிதரென
வேற்றுமைகள் ஒழித்து
நாளைய மனிதர்
எழுவர்
மனிதம் காக்க!



தந்தேன் அஞ்சலி
எந்தை நீரே!


அழ, பகீரதன்

மாண்டவர் யாரோ?

ஆண்ட பரம்பரை ஆள நினைத்து
வீழ்ந்த போதும்
வீழ்ந்த போது
மாண்டவர் யார்
வரலாற்றின் பக்கங்களைத்
தோண்டத்தோண்ட
ஆண்டர் அடிமையாய்
காலம் காலமாய்
ஆகியவரின் வழிவழி
வந்த பரம்பரையோர்
மூண்ட போரில்
ஆண்ட பரம்பரையோர்
கண்ட கனவினிற்காய்
மாண்டனரேல்
ஆண்ட பரம்பரையினர்
ஆள நினைப்பது
ஆரையென
மாண்டவர் உற்றவர்
அறிவரோ
உழைப்பே உயர்வென
வாழ்ந்த மனிதர்
இழைத்த கொடுமையென
எதைச் சொல்ல...
நாமுரைக்கும் மொழி
நமக்குள கூட்டின்
இணைப்பிற்கும்
இன்புற விளைந்த உறவிற்கும்
என்பதன்றி வேறொன்றறியார்
தேறியறிற்கா அனைவர்க்கும் கல்வி
ஆண்டபரம்பரையோருக்கு சரணம்
எனச் சொல்லவே
அகர முதல எழுத்தெல்லாம்...
தத்தம் மொழிபேசிக்
கூடி இயல்பாய்
இன்புற வாழ்ந்த
இனமென உணரா மாந்தர்
காண்டற் கரியகருவியொடு
மாண்டனரேல்
மாண்டதன் காரணம்
அறிவரோ
ஆண்ட பரம்பரை
ஆள நினைத்தது
அவரையே என
உணர்வரோ?



அழ பகீரதன்